အနာဂတ္ျပႆနာတစ္ခု (သို႔) လၽွပ္စစ္စြန႔္ပစ္ပစၥည္း

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး စီမံမွုႏွင့္ နည္းပညာဂ်ာနယ္၌ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ သတင္းတစ္ပုဒ္အရ တစ္ကိုယ္ေရသုံး ကြန္ပ်ဴတာမ်ား၊ လက္ေတာ့မ်ား၊ မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ားသုံးစြဲမွု၊ ျမင့္တက္ လာသည္ႏွင့္အမၽွ ယင္းပစၥည္းမ်ား အသုံးမျပဳနိုင္ေတာ့သည့္ အေျခအေန၌ မည္ကဲ့သို႔ စြန႔္ပစ္ၾကမည္။ မည္ကဲ့သို႔ ျပန္သုံးၾကမည္မွာ အေရးႀကီးေသာ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္လာသည္ဟု သိရသည္။

 အိႏၵိယမွ နာမည္ ႀကီး နည္း ပညာတကၠသိုလ္မ်ားမွ ေလ့လာသူမ်ားက အိႏၵိယတြင္ ယခုလက္ရွိ စံခ်ိန္အတိုင္း ဆက္လက္စြန႔္ ပစ္ေနပါက ယင္းလၽွပ္စစ္စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ားမွ အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္နိုင္သည့္ ဓာတုပစၥည္းမ်ားမွာ ေနာက္ ၁၀ ႏွစ္ မွ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း က်န္းမာေရးကို အႏၲရာယ္ေပးနိုင္ေလာက္သည့္ ပမာဏထိ ျမင့္တက္လာနိုင္ သည္ဟု ခန႔္ မွန္းခဲ့သည္။

 ယခုလက္ရွိ၌ တစ္ကိုယ္ေရသုံး ပစၥည္းအသုံးျပဳသူမွာ ၁.၃ ဘီလီယံခန႔္ရွိၿပီး ေနာက္ ၁၀ ႏွစ္ ၁၅ ႏွစ္အၾကာ၌ ယင္းပစၥည္းမ်ား၏ သက္တမ္းမွာ ကုန္ဆုံး၍ အသုံးမျပဳ နိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ သည္။ ခန႔္မွန္းေခ်အားျဖင့္ တစ္ကိုယ္ေရသုံး ကြန္ပ်ဴတာ ၁၂၆ မီလီယံခန႔္ႏွင့္ ႏုတ္ဘုတ္ ၉၀၀ သန္းခန႔္ တို႔မွာ ၂၀၂၅တြင္ စြန႔္ပစ္ရမည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္သည္။

 Electronic Waste လၽွပ္စစ္စြန႔္ ပစ္ပစၥည္းမ်ားမွာ အာစမ္းနစ္ Arsenic ၊ ကဒ္မီယမ္ Cadmium ၊ ခဲ၊ မာက်ဴရီ၊ ပလတ္စတစ္၊ ေပၚလီမာ စသည့္ အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္သည့္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္အတြက္ အနာဂတ္တြင္ ယင္းပစၥည္း မ်ားအား စနစ္တက် စြန႔္ပစ္နိုင္ရန္၊ ျပန္လည္ အသုံးျပဳနိုင္ရန္တို႔မွာ အနာဂတ္၏ ျပႆနာတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေလ သည္။

ဖိုးေသာၾကာ
ref: Medindia


Posted By

<<  HTAR WAIE THAR  >>

Ko Ko Zaw ( BE-EC )           www.htarwaiethar.blogspot.com